Een standaard berekend attribuut maken

Een categorie die jij definieert: waarden gegroepeerd zoals je organisatie ze gebruikt. Je bouwt het vanuit een rapport, niet vanuit een gekloonde dataset.

Een categorie die jij definieert: waarden gegroepeerd zoals je organisatie ze gebruikt. Je bouwt het vanuit een rapport, niet vanuit een gekloonde dataset.

Er een maken

1. Maak of open een rapport in Explore.
2. Klik op het menupictogram Calculations en kies Standard calculated attribute.
3. Geef het een beschrijvende naam, zonder aanhalingstekens.
4. Schrijf de regel in het veld Formula. Met Fields > Select a field en Functions > Add zet je de juiste namen erin, en dat is beter dan ze intypen.
5. Stel in wat je nodig hebt onder Computed from en klik op Save.

Eenmaal opgeslagen gedraagt het zich als elk standaardattribuut en is het beschikbaar voor elk rapport op dezelfde dataset.

De vorm van de regel

Voorwaarden schakel je aaneen met ELIF en sluit je af met ENDIF:

IF (voorwaarde) THEN waarde ELIF (voorwaarde) THEN waarde ELSE waarde ENDIF

Een echte ziet eruit als IF ([Ticket channel]="Email") THEN [Ticket ID] ENDIF. De ELSE-waarde is wat je krijgt als geen enkele voorwaarde waar is.

Zet er geen berekende metriek in

Deze staat in de documentatie en je loopt er zo in. Je kunt standaard berekende metrieken uit de lijst kiezen, maar dat kan tot onjuiste resultaten leiden en wordt niet ondersteund. Gebruik in een standaard berekend attribuut alleen standaardmetrieken.

Het gaat niet mis, en dat is het probleem. Er komt gewoon een getal uit.

Een uitgewerkt voorbeeld

Twintig producten in een keuzelijst, en de organisatie praat over vier families. Een berekend attribuut wijst elk product aan zijn familie toe, en daarna kan elk rapport op familie groeperen.

Zonder dat herhaalt elk rapport dezelfde indeling in twintigen en telt iemand de kolommen met de hand op.

Neem altijd een else op

Wat de regel niet dekt, moet ergens landen met een naam, bijvoorbeeld "Overig". Zonder dat krijgen die tickets een lege waarde en verdwijnen ze stilletjes uit gegroepeerde rapporten.

Houd daarna Overig in de gaten

Groeit het, dan is er iets nieuws niet gedekt, meestal een product dat is toegevoegd nadat je de regel schreef. Dat is het onderhoudssignaal bij dit soort berekeningen.

De grenzen waarbinnen je werkt

Berekeningen gaan 3 niveaus diep, en het aanbevolen maximum is 200 voorwaarden per formule. Zit een regel tegen een van beide aan, dan hoort die indeling eerder in een veld op het ticket dan in een formule.

Noem de categorieën zoals de organisatie ze noemt

Het gaat erom dat rapporten de taal spreken van de mensen die ze lezen. Moeten de categorieën in de vergadering worden vertaald, dan zijn het de verkeerde categorieën.

Waarden tellen, geen labels

Schrijf de regel tegen de opgeslagen waarden van een veld en niet tegen de weergavelabels waar die verschillen, want labels kunnen worden aangepast zonder dat iemand aan rapportage denkt.

Test op tickets die je kent

Neem vijf tickets waarvan je de categorie weet en kijk waar ze landen. Een regel met een volgordefout deelt aannemelijk en verkeerd in.

Zie ook

• Formules schrijven
• Een berekende metriek maken
• Werken met datasets